Fotograaf legt het uitputtende en claustrofobische woon-werkverkeer van Tokyo vast

Michael Wolf begon in 1994 zijn carrière als fotojournalist voor het Duitse tijdschrift Stern. Het was pas in 2001, op 47-jarige leeftijd, dat hij voor zichzelf begon als kunstenaar. Hij mag artistiek dan een beetje een laatbloeier zijn, maar zijn werk heeft al snel wereldwijde aandacht verworven. 

Hij is gebaseerd in Hong Kong en Parijs en heeft een opus geproduceerd die de realiteit van het alledaagse leven in megasteden onderzoekt.

Naast zijn beelden van dichtbebouwde architectonische stadslandschappen, installaties en een serie van Google street view-taferelen, belichaamt “Tokyo Compression” zijn intense, standvastige stijl.

Op één punt gedurende het project ging hij 30 dagen lang elke morgen in de spits naar een specifiek metrostation, waar hij zijn camera op slechts centimeters van de metroramen kon neerzetten. Daar fotografeerde hij de gezichten van forenzen van dichtbij, gestouwd in de beruchte, drukke metro van Tokyo. De resultaten zijn onvergetelijk — krachtig en verstikkend tegelijk.

Iedereen die in het spitsuur reist, zal een erg herkenbaar gevoel krijgen van deze foto's, zelfs als ze (hopelijk) normaal gesproken wat meer ruimte hebben dan de reizigers in Tokyo. Wolf beschreef het als een "stedelijke hel."

De bijna spookachtige uitdrukkingen verraden de horror, maar ook de absurditeit van de benauwde omstandigheden van het leven in megasteden. De kunstenaar legt uit: “Het is de negatieve kant van zulke megasteden. Je wordt echt gedwongen om jezelf af te sluiten. Je ademt het zweet en het parfum van anderen in – en de nabijheid, één lichaam die het ander aanraakt, is vreselijk. Het is door mensen zo gemaakt; wij doen dit onszelf aan.”

Volgens de Japanse overheid heeft een aanzienlijk percentage van de spoorwegen in dichtbevolkte gebieden een congestiegraad van 150% of hoger. Maar daar staat Japan natuurlijk niet alleen in: megasteden nemen globaal al een eeuw lang toe, aangezien mensen het platteland hebben verlaten en mogelijkheden in stedelijke omgevingen zijn gaan zoeken.

Wolfs beelden van zo'n ontnuchterend aspect van het leven brengt zeker een aantal interessante kwesties aan het licht voor ons allemaal. “Ik wil dat mensen zich gaan afvragen: is het 't wel waard om zo te leven?” zei Wolf eens in een interview.

Goede vraag! Wat maken deze beelden van overvolle metro's bij jou los?

Reacties

Ook interessant